Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στήλη: Σάτιρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στήλη: Σάτιρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Μαρτίου 2013

Μασκοφόροι μιας άλλης εποχής...



Μασκοφόροι μιας άλλης εποχής ανεβασμένοι στο καρουσέλ της επίγειας φιλαυτίας σας προσπαθείτε να εντυπωσιάσετε στολισμένοι με τα πολύχρωμα άμφια της ματαιοδοξίας σας μοιράζοντας γιρλάντες, κομφετί και καραμέλες στους απελπισμένους υπηκόους της χώρας του Ποτέ. Εσείς τη δουλειά σας κάνετε, άλλωστε δεν ξέρετε και κάτι άλλο πέρα από αυτό. Αλλά Εσείς, οι υπήκοοι της χώρας του Ποτέ, γιατί τους υποδέχεστε με τυμπανοκρουσίες; Δεν κουφαθήκατε ακόμα από τον ήχο της ανεπάρκειας; ή μήπως σας αρέσει ο ρόλος του γελωτοποιού; Ας είναι. Επιλογή σεβαστή. Απλά θυμηθείτε τούτο: Στη χώρα του Ποτέ όσο ζεις πάντα θα καρναβαλίζεις και ζητιανεύουντας θα συντηρείς τα άμφια όσων σου υποσχέθηκαν πούπουλα για μεταξωτές κορδέλες... dk

Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

Mε το ΓΑΜΟ σου τα πιασες τα λεφτά σου ή μήπως το προτιμάς λαβράκι;



Πέρα από την υποκειμενικότητα, αοριστία της  λέξης ΄΄Πάντα΄΄ η οποία κρύβει μέσα της και έναν καταναγκασμό που απεχθάνομαι, θεωρώ το Γάμο μια δομή ξεπερασμένη και αναχρονιστική.

Ο ΄΄'Γάμος΄΄για μένα είναι άλλος ένας κοινωνικός καταναγκασμός που μόλις πατήσεις τα 25 μετατρέπεται σε καθημερινό σου εφιάλτη. Πώς λοιπόν να σταματήσεις  αυτό το έργο του παραλόγου που εκτυλίσσεται σε όλες τις κοινωνικές και οικογενειακές συνευρέσεις;

Ένα συνεχόμενο βουητό ταλανίζει το έρμο σου μυαλό  - μπιρι μπιρι μπιρι μπιρι - , - ακόμα  μόνη , ακόμα μόνη -  ή - άντε πότε με το καλό, πότε με το καλό - αυτό το σε δείχνω με το δάχτυλο και σου λέω χωρίς αναστολές, καλέ εσύ ακόμα δεν έχεις βρει τον άνδρα της ζωής σου; Δεν μπορεί κάτι δεν κάνεις καλά, τι άραγε; - πάρε να έχεις σαν να σου λέει , δεν αξίζεις και πολλά αλλά λόγος να μη γίνεται - .

Έτσι λοιπόν κι εσύ χωρίς πολύ σκέψη ή για να το πω σωστότερα με την ''σκέψη των άλλων΄΄ βρίσκεσαι μέσα ακριβώς στο ξέφρενο και τρελό πάρτι της ζωής σου ως επισφράγιση ότι με το ΓΑΜΟ σου τα πιασες τα λεφτά σου ή μήπως το προτιμάς  λαβράκι ή τέλος πάντων απλά εντόπισες - Εσύ και Μόνο Εσύ -  μέσα στο πλήθος της ανδρικής ΄΄σαβούρας΄΄ τον τέλειο, μοναδικό, ανεπανάληπτο και ''ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ'' ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ΄΄ ; ΕΕΕ  μα φυσικά έτσι θα τον άφηνες; Έτσι λοιπόν μες στη χλιδή και επιδειξιμανία το τσούζουμε λιγουλάκι, σκίζουμε τη γάτα για τελευταία φορά, και τα σπάμε για αρχή μια και θα ακολουθήσει και συνέχεια, απλά δεν το ξέρουμε ακόμα.  ΠΟΥ ΠΑΣ ΧΡΥΣΉ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΠΑΣ; δεν σου είπαν ότι τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους;  Σου είπανε οι παλιότερες δεν μπορεί, αλλά εσύ είπαμε το για ΠΑΝΤΑ και ξερό ψωμί στο μυαλό σου. 

Μετά λίγα και με τα πολλά την δέσαμε την γαϊδάρα μας, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, για τον έναν ή τους πολλούς άλλους λόγους ( επί των πλείστων όχι δικούς μας ) και μια μέρα εκεί που κάθεσαι  και αναπολείς το παρελθόν, συνειδητοποιείς το παρόν και οραματίζεσαι το μέλλον πάρτη  κάτω και άντε να την συνεφέρεις, και όχι τίποτα άλλο πρέπει να σιδερώσεις και το σώβρακο του Γιάννη και ποιος τον ακούει αν δεν προλάβεις.

Και όπως είπε ο Βικτωρ Σερζ στην ΄΄ υπόθεση Τουλάγιεφ΄΄ :
'Όλο το κακό προέρχεται από τα όσα σκέφτεται κανείς, ή μάλλον από το γεγονός ότι υπάρχει μέσα μας ένα ον που σκέφτεται εν αγνοία μας κι έπειτα εκτοξεύει ξαφνικά, μέσα στην ησυχία του εγκεφάλου, μια πικρόχολη, ανυπόφορη φρασούλα ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ - και συνεχίζω ρωτώντας  ΜΗΠΩΣ ΛΕΩ ΜΗΠΩΣ τις περισσότερες φορές επιλέγουμε συντρόφους για καθαρά εγωιστικούς λόγους ή ακόμα και κοινωνικούς παράγοντες και λιγότερο γιατί έχουμε εμπεδώσει τον όρο της ΑΓΑΠΗΣ και τις Ευθύνες και Υποχρεώσεις που εμπεριέχονται σε αυτόν?

ΓΙΑΤΊ όπως είπε και ο Sigmund Freud: '' Η αγάπη  μου είναι κάτι πολύτιμο για μένα , που δεν μπορώ να το σκορπάω . Μου επιβάλλει καθήκοντα που πρέπει να είμαι έτοιμος να τα εκπληρώσω με θυσίες . Για να αγαπώ κάποιον άλλον, πρέπει κατά κάποιο τρόπο να το αξίζει''.

dK

Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

“Η γενική χρησιμότης των φελλών”

“Η γενική χρησιμότης των φελλών”, ο ποιητής Τάσος Ζερβός (1935-1995)

( Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις της κοινωνικής ή  πολιτικής σκηνής – σήμερα ή διαχρονικά -  είναι εντελώς  συμπτωματική )

Ποιος είπε πως οι φελλοί δεν ωφελούν;

Ύλη ελαστική, οσμή ουδετέρα, αδιάβροχη

σ΄ όλες τις καταστάσεις,

κατάλληλη για επενδύσεις, για μονώσεις

και γι΄ αλιεία, σε θολά – κατ΄ εξοχήν – νερά…


Αρέσουν σ΄ όσους θέλουν να πατούν σε φελλοτάπητες

ή και σ΄ αυτούς που θέλουν

- για τη δική τους τη βαρύτητα –

ένα μέτρο να συμφέρει…

Ναι, τους αρέσουν… Γιατί έτσι που επιπλέουν στη σειρά,

όλοι οι φελλοί σε κάθε μέγεθος,

γαλήνη τους γεμίζουν κι ησυχία,

γιατί με λίγη πίεση,

είναι άριστοι οι φελλοί στη μόνωση

από θερμότητα, υγρασία, ήχους και αλήθεια,

γιατί ποτέ τους δεν θ΄ αφήσουν να φανούν

των κρατικών δεξαμενών οι πάτοι…

Έτσι εν τέλει οι φελλοί ωφελούν.

Παίρνουν κι αυτοί, στον τόπο αυτό,

βαρύτητα. Και μάλιστα φροντίζουν να τονίζουν

ότι κατάγονται απ΄ τη δρυ…

Γι΄ αυτό όση τρικυμία κι αν σηκωθεί

στον  τόπο αυτό

δεν θα ξεράσει τους φελλούς στις άκρες…

Γιατί με τόσες θάλασσες,

τόσες ακτές από αιώνες εθισμένες

να εξοστρακίζουν τα πιο καλά μας κύματα

υπόγεια ρεύματα κι ασήμαντοι θα υποκλέπτουνε τη νίκη

και τους φελλούς θα σώζουν πάλι μεσοπέλαγα…

(από την ποιητική συλλογή «Έφοδος, 1966-1980»)
 
 http://tadeefi.wordpress.com/

Τρίτη 3 Απριλίου 2012

Εσείς πόσους με Savoir Vivre γνωρίζεται;



«Η ευγένεια είναι η ένδυση του πνεύματος και δεν πρέπει να εμποδίζει το πνεύμα να ενεργεί ελεύθερα» Φράνσις Μπέικον (Άγγλος φιλόσοφος και επιστήμονας).

Συνηθίζουμε να συναντάμε στην καθημερινότητά μας συμπεριφορές συνανθρώπων μας που μας οδηγούν στο… εγκεφαλικό. Η «καλή συμπεριφορά» μοιάζει στις μέρες μας ανέκδοτο από την εποχή των παππούδων μας και η ευγένεια έχει μετατραπεί σε αξία που επιστρατεύεται πλέον σχεδόν αποκλειστικά από σκοπιμότητα. Χωρίς να διεκδικώ τον τίτλο της «ηθικής» και της «φιλόφρονης», οδηγούμαι αναπόφευκτα και σχεδόν καθημερινά σε αυτές τις σκέψεις, όταν οδηγώ, όταν βρίσκομαι σε κάποια δημόσια υπηρεσία, όταν τρώω σε κάποιο εστιατόριο ή όταν παραβρίσκομαι στην συνέλευση της πολυκατοικίας και δε μπορώ παρά να αναρωτιέμαι... πού πήγαν οι καλοί τρόποι και πόσο πιο ποιοτική θα ήταν η ζωή μας αν τους επαναφέραμε στην μνήμη και στην συμπεριφορά μας. Υποθέτω πως δεν είμαι η μόνη που νιώθει έτσι.

Εντελώς τυχαία έπεσε στα χέρια μου μία από αυτές τις μέρες ένα εγχειρίδιο Savoir Vivre, από αυτά που κυκλοφορούν μαζικά (συχνά δωρεάν) και οι περισσότεροι συνηθίζουμε να πετάμε στην ανακύκλωση (στην καλύτερη περίπτωση) μπερδεύοντάς το ενδεχομένως με κάποιον οδηγό art de la table, που κάθε άλλο παρά χρήσιμος είναι στις μέρες μας που το table της τραπεζαρίας χρησιμεύει περισσότερο για εκθετήριο βάζων και κηροπηγίων και λιγότερο για οικογενειακά γεύματα (πού χρόνος, άλλωστε;). Παραδόξως -για να επιστρέψω- αποφάσισα να ξεφυλλίσω το συγκεκριμένο εγχειρίδιο, το οποίο (για καλή του τύχη) έφτασε σήμερα στο γραφείο μου ως «πηγή έμπνευσης» πριν συνεχίσει την φυσιολογική του πορεία προς τον κάδο ανακύκλωσης.

Τα περιεχόμενά του, όπως φαντάζεται κανείς, καλύπτουν κάθε έκφανση της ζωής μας μέσα σε μία πολιτισμένη κοινωνία, περιγράφοντας γλαφυρά τους τρόπους με τους οποίους οφείλουμε να συμπεριφερόμαστε, αν θέλουμε να θεωρούμαστε «ευγενικοί» και «πολιτισμένοι» ή έστω, αν θέλουμε να δίνουμε την εντύπωση ότι «έχουμε τρόπους». Οι περισσότερες από τις συμβουλές του βιβλίου μου φάνηκαν τουλάχιστον αστείες -αν όχι ανέκδοτες- κάποιες άλλες όμως (όχι λιγότερο αστείες με πρώτη ανάγνωση), κρύβουν εν τέλει μυστικά που πραγματικά θα μπορούσαν να κάνουν την ζωή μας καλύτερη. Η’ τουλάχιστον να την κάνουν να φαίνεται έτσι (κάτι είναι και αυτό!). Αν είστε σε διάθεση savoir vivre, ρίξτε μια ματιά στις «αστείες» και τις (συχνά ταυτόχρονα) «σοβαρές» συμβουλές που ξεχωρίσαμε και… πράξτε ανάλογα!

* Η εμφάνιση μιας κυρίας
- «Πολλές φορές η συνάντηση με ένα ρούχο σε ένα κατάστημα είναι μοιραία. Είναι αυτό που λέμε «το ρούχο σε διαλέγει». Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει μια κυρία να ίσταται στο ύψος των περιστάσεων και να το αγοράζει αμέσως, αλλιώς κινδυνεύει να μην το ξαναδεί ποτέ»
- «Η κομψότητα είναι μία εξίσωση με τρεις αγνώστους: την ηλικία, την ώρα, την εκδήλωση. Ας πάρουμε ως παράδειγμα οποιοδήποτε ρούχο. Εάν το φορέσει μία εικοσάχρονη, μπορεί να είναι τέλειο. Εάν το δοκιμάσει μία πενηντάχρονη, μπορεί να είναι γελοίο.»

* Η εμφάνιση ενός κυρίου - «Η καλή στίλβωση των υποδημάτων είναι η χαρά του τζέντλμαν ή έστω του μπάτλερ του. Είναι μία τέχνη που καλό είναι να τη μάθουμε, όπως το δέσιμο της γραβάτας».
- «Επειδή δεν είναι σωστό οι άνδρες να σηκώνουν συνέχεια το παντελόνι τους από την ζώνη, θα πρέπει να φορούν τιράντες, αν φοβούνται ότι συνέχεια τους πέφτει. Οι τιράντες πάντα κρύβονται είτε κάτω από το γιλέκο ή κάτω από το σακάκι. Επιπλέον, δε φορούμε συγχρόνως τιράντες και ζώνη.»

* Στην πολυκατοικία - «Το άκρον άωτον της ευγένειας όταν μετακομίζουμε σε μία πολυκατοικία είναι να παρουσιασθούμε και να συστηθούμε στους ενοίκους, χαιρετώντας τους ευγενικά και δηλώνοντας το όνομά μας και το διαμέρισμα κατοικίας μας.»
- «Δεν ελέγχουμε ποιος εισέρχεται ή εξέρχεται από τα γειτονικά διαμερίσματα και δεν σχολιάζουμε στον διάδρομο ή το μπαλκόνι τους άλλους ενοίκους».

* Στην γέννηση ενός μωρού
- «Δεν ρωτούμε μία έγκυο που δεν φορά βέρα τίνος είναι το μωρό, διότι θα την φέρουμε σε δύσκολη θέση. Μπορεί και η ίδια να μην το γνωρίζει».
- «Επειδή η μητέρα μετά τον τοκετό θέλει να επανακτήσει την θηλυκότητά της, ένα ωραίο νυχτικό, είδη μπάνιου ή καλλυντικά και λουλούδια θα την κάνουν να αισθανθεί καλύτερα».
 
* Στο φλερτ και τον έρωτα - «Ο επιμένων νικά! Το ρητό έχει τεράστια ισχύ όταν φλερτάρουμε, αλλά υπό έναν όρο: εάν δούμε ότι η Δουλτσινέα ή ο πρίγκιπας των ονείρων μας, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές μας, δεν ανταποκρίνεται, το αποδεχόμεθα και αποσυρόμεθα. Ποτέ δεν γινόμεθα πιεστικοί ή κουραστικοί.»
- «Ο σεβασμός προς τον/την σύντροφό μας εκφράζεται και με την καθαριότητα. Φροντίζουμε πάντοτε για την σωματική μας υγιεινή και καθαριότητα. Κάνουμε μπάνιο πριν και μετά την πράξη.»


της Έλενας Μπούλια
http://www.in2life.gr/delight/bonviveur/articles/166240/article.aspx#bellow

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

Όταν το ροζ γίνεται μαύρο - Goutzi φόρεμα


Βολεμένη άτυπη συνθηκολόγηση... το φόρεμα δεν ήταν ποτέ πραγματικά ροζ.. αλλά πουά ... να κάτι μαύρες ολοστρόγγυλες και λαχταριστές κουκκίδες παντού... και το δήθεν 17 χρονο κοριτσάκι να παίζει με τις αντοχές του και τα φρου φρου και αρώματα που μάλλον του λείψανε με τα χρόνια... με βολεμένη κατάνυξη λοιπόν ανταποκρινόταν και ο κύριος με τα άνθη .. δεν λες που ήταν και αυτά .. άλλες συνθηκολογούν και παλιμπαιδίζουν με ψίχουλα και άντε και για κανέναν ανθό για το ξεκάρφωμα .... Τι και αν το φόρεμα έγινε μαύρο λοιπόν? .. είναι και τρε σικ!!!! Και αν το καλοσκεφτείς είναι ένα νέο κάλεσμα σε ποιο αναβαθμισμένη κατηγορία επίδοξων γαμπρών ... από Goutzi και πάνω ;-) σχόλιο: dk 

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα - Goutzi φόρεμα - http://www.eyedoll.gr




Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα - Goutzi φόρεμα




http://www.eyedoll.gr


Μια από τις αγαπημένες μου παροιμίες ήταν πάντοτε η ακόλουθη:«ο ψεύτης και ο κλέφτης, τον πρώτο χρόνο χαίρονται».

Δεν ξέρω γιατί μου έχει κολλήσει, είναι ίσως μια υποσυνείδητη ειδοποίηση για το τι πρέπει να προσέχουμε γύρω μας.

Αλλά, αν υποθέσουμε πως ο κλέφτης κάποτε θα φανεί, χειρότερος νομίζω πως είναι ο ψεύτης. Αυτός καμουφλάρεται ακόμα καλύτερα και κυριολεκτικά, περπατάει στις σκιές. Ποιες σκιές; Μα των ψεμάτων του φυσικά.

Ο ψεύτης δεν έχει φύλο. Γυναίκα ή άνδρας, δεν κάνει διαφορά. Το τελικό αποτέλεσμα είναι που μετράει. Συνήθως το έχει για επάγγελμα και το ψέμα του θα το βρεις πίσω από κάθε λέξη. Μπορεί να αφορά στη δουλειά του, στην καθημερινότητά του, στις συνήθειές του.
Τη μια μέρα μπορεί να κάνει σκι στον Παρνασσό ή στις Άλπεις -ανάλογα με την οικονομική κατάσταση, μεγαλώνει και το ψέμα- και την επομένη, να παίζει ποδόσφαιρο με τον κολλητό του, που τυγχάνει να είναι γνωστός παίχτης.

Αν πρόκειται για γυναίκα, σίγουρα ψωνίζει από τον πιο γνωστό οίκο μόδας της Αθήνας. Ναι, εκεί που ψωνίζουν όλες οι επώνυμες κυρίες της πόλης.

Ο χειρότερος όμως ψεύτης, είναι αυτός που κάνει τα πάντα για τον ερωτευτούμε και παρουσιάζει ένα πρόσωπο διαφορετικό από αυτό που τελικά διαθέτει.
Καταρχάς, είναι προσαρμοστικός. Σε βλέπει ρομαντική; Σου πουλάει το παραμύθι. Σε βλέπει δυναμική, το παίζει άνθρωπος ανάλογου βεληνεκούς. Ένα πράγμα: «κοίτα πώς ταίριαξαν τα νώτα μας». Κοινώς, ο χαμαιλέοντας μπροστά του ωχριά. Τόση προσαρμοστικότητα ή καλύτερα τόση ελαστικότητα, ούτε αθλητής της ενόργανης. Κι αν ο Θεός τον προίκισε με το χάρισμα του λόγου, τότε sorry μωρό μου, το τρως το κουτόχορτο κανονικά και λες και ευχαριστώ. Τη σόδα την πίνεις στην πορεία, για να χωνέψεις. Χώρια που επειδή αγνοείς την αλήθεια, νιώθεις και πανευτυχής που έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο αληθινό διαμάντι.

Το πρόβλημα είναι ότι έχεις ξεχάσει μια βασική λεπτομέρεια: πέρα από τους πολύτιμους λίθους με τους οποίους φτιάχνουμε μοναδικά κοσμήματα, υπάρχουν και τα φο. Ακόμα και σε αυτά όμως, υπάρχουν κατηγορίες. Υπάρχουν τα καλής ποιότητας φο και τα κακής ποιότητας φο. Ο ψεύτης αποδεικνύεται κάποτε πως ανήκει στη β’ υποκατηγορία.

Σε μια μαγική στιγμή, όλα βγαίνουν στη φόρα. Το οικοδόμημα καταρρέει και μαζί του κάθε ψέμα.
Ξέρετε, δεν έχει τελικά σημασία πόσο μεγάλα ή μικρά ήταν τα ψέματα που μας είπε. Σημασία έχει πως μετά από μια οποιαδήποτε αποκάλυψη τέτοιου είδους, αντιλαμβανόμαστε πως η εικόνα που κάποτε ερωτευτήκαμε, είναι ψεύτικη.

Ακόμα κι αν υποθέσουμε πως υπάρχει κάποια αλήθεια, αυτή χάνεται, κυρίως επειδή έχει χαθεί η εμπιστοσύνη.Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό πονάει. Σε κάποιες άλλες όχι. Ιδίως όταν είχες αρχίσει να ψυλλιάζεσαι πράγματα, αλλά το ψέμα ήταν τόσο καλά καμωμένο, που δεν μπορούσες να βρεις την άκρη.

Όπως και να ‘χει, ο ψεύτης είναι ένα είδος από το οποίο πρέπει κανείς να απαλλάσσεται.
Τι να κάνεις κάτι ψεύτικο στη ζωή σου; Κάτι που δεν υπάρχει;